'Meet the locals' volgens Marleen van 'Can I come over?'

Lotte 7 juni 2019 Interview

Ze gaf haar huis op, verkocht veel van haar spullen en ging op reis. Weg van huis, maar niet van thuis. Twee jaar lang sliep ze bij locals in ruil voor het delen van hun beleving van 'thuis'. Marleen, fotograaf en filmmaker Marleen van Can I Come over? deelt haar ervaringen op haar blog en brengt binnenkort haar eerste boek uit. Hoe zij het ervaart om telkens weer locals te ontmoeten, ver weg én dichtbij? Je leest het hier:

1) We kennen jou van je blog Canicomeover.com, wat is de aanleiding voor het starten van je blog?

Twee jaar geleden vertrok ik uit Breda. Mijn rusteloze avontuurlijke ziel moest erop uit. Ik was 28 jaar en wilde graag op wereldreis voordat het dertigers leven zou beginnen. Maar ik wilde niet zomaar op reis. Een fotoproject in Breda zorgde ervoor dat ik mijn project “Can I come over?” ben gaan starten.

Sinds 2015 ben ik mijn buren in onze gigantische flat gaan fotograferen. Bij de foto’s plaatste ik korte verhalen over hun levens. Van een interieur kun je veel aflezen. In deze flat wonen dertig verschillende culturen. Dat was voor mij als fotograaf fantastisch om vast te leggen. Binnen de Afrikaanse huishoudens ontdekte ik bijvoorbeeld gigantische banken die de hele woonkamer in beslag nemen.

Al deze foto’s ben ik op gaan hangen in de lift zodat mensen een gesprek konden starten over hun eigen leefomgeving. Nederlanders zeuren altijd over het weer in de lift en dat vond ik zo’n dooddoener. Dit gaf project was een leuk ‘klets materiaal’. Ik merkte dat er betere sociale contacten ontstonden in de flat. Althans ik kende veel meer buren en voelde me daar minder eenzaam. Terwijl ik naar vliegtickets voor mijn wereldreis zocht, dacht ik; waarom ga ik dit niet wereldwijd doen? Thuis is zo’n universeel thema waarin toch enorme verschillen en overeenkomsten te vinden zijn. “Can I come over?” was geboren.

2) Je reist de hele wereld over en slaapt bij locals. Welke ontmoeting is je het meest bijgebleven? 

Een van de mooiste thuisverhalen vond ik in Australië. Bij Ben, die ook ‘dakloos’ is. Als goudmijner reist hij rond naar plekken waar potentieel goud in de grond zit. Hij pikte me op toen ik aan het liften was en zijn verhaal sprak me zo aan dat ik al mijn plannen omgooide en hem ben gaan volgen. Met een metaaldetector in mijn handen zochten we uren rond. Ik raakte ongeduldig. Het is een mentale strijd om dit werk te kunnen doen. En toch begon plotseling het apparaat te piepen. Na vijf minuten graven hadden we wat gevonden!

Ben zei; you can have it. “It’s a gift. Because I enjoyed your company so much the last few days.”

Dus nu reis ik rond met een goudklompje in mijn koffer.

3) Hoe vind je je slaapplekken?

Via social media, mijn column en ‘via via’ kom ik steeds wel aan adressen. Een keer was ik aan het sporten in fitness en toen raakte ik aan de praat met een jongen. Ik vertelde hem over mijn project en de volgende dag sliep ik er op de bank! Ik haal zoveel levenslessen uit mijn overnachtingen dat ik heb besloten om een boek uit te brengen. Die komt in september uit.

4) Hoe is het om als digital nomad de wereld over te reizen?

Ik ben freelance fotograaf en filmmaker. Het freelance leven geeft alle vrijheid, maar dat stond me soms ook tegen. Altijd maar alleen werken. Daarom wilde ik mijn mogelijkheden over de grenzen zoeken. Deze zomer ben ik in ieder geval in Nederland om mijn boek uit te brengen. Het aantal ‘digital nomads’ groeit enorm. Maar een kernvraag in mijn boek blijft; maakt de ultieme vrijheid wel gelukkig?

5) Hoe ziet jouw perfecte dag er uit?

Als ik thuiskom van een dag werken en barst van de energie. Dat gebeurt als ik met inspirerende mensen in aanraking ben geweest. Ondernemers die echt hun passie volgen en impulsief kunnen zijn. Die net zoals mij hun hele leven ineens omgegooid hebben. Daarnaast ben ik een fanatieke sporter, dus dat hoort ook zeker bij een perfecte dag!

6) Is er wel eens iets flink misgegaan op reis?

Ik heb een keer een heftig ongeluk meegemaakt in Kameroen. Terwijl ik achterop een motor zat, heeft een andere bestuurder ons aangereden. Mijn knie, benen en borst, het zag er niet uit. Twee dagen later moest ik een bruiloft filmen. Op krukken en al hinkelend is het me gelukt, maar heel handig was het niet. Je wilt ook niet weten hoe het ziekenhuis er daar uitzag. Hygiëne kennen ze er niet.

7) In september komt je boek uit. Wat kunnen we van je boek verwachten?

Vanaf Juni start ik eerst met een crowdfunding, om genoeg geld op te halen om 750 boeken te kunnen drukken. Het is een mix van alle verhalen over de mensen die ik heb ontmoet en mij persoonlijk zoektocht naar (t)huis. De donateurs ontvangen als eersten het boek! Het boek bevat hilarische en heftige momenten die ik beleefde aangevuld met mooie foto’s! Met dit boek wil ik ook meer begrip creëren voor andere culturen. Ik vind dat er best iets meer tolerantie mag komen in Nederland.

8) Wat zijn je toekomstplannen met je blog?

Ik zit erover na te denken om een tijdje reizigers bij mij thuis uit te nodigen en daarvan verslag te doen. Het lijkt me wel tof om door hun ogen naar de Nederlandse cultuur te kijken. Misschien schrijf ik daar wel een tweede boek over!

9) Waar gaat je volgende reis naar toe?

Normaal heb ik altijd mijn volgende reis klaar staan als ik voet aan val aan de Nederlandse bodem zet, maar nu laat ik het even op me af komen. Na twee jaar op reis te zijn geweest, is het nu even tijd voor vrienden en familie. Maar Zuid Amerika staat bovenaan de lijst!

10) We sluiten af met een dilemma: vanaf nu altijd staand slapen of nooit meer op reis?

Ik heb de gave dat ik redelijk goed kan slapen in een vliegtuig, maar staand slapen? Dat lijkt me te lastig. Ik vrees dat ik mijn slaap dan toch harder nodig heb!

Terug naar overzicht