Java & Bali 24 jaar

Mazaya, freelance make-up artist in Bali

Zie je die vlaggen aan de muur? Dat zijn de landen die ik wil bezoeken. Er zit veel van Scandinavië bij. Het lijkt me geweldig om daar te wonen. De overheid zorgt er zo goed voor de mensen en het land is zo goed georganiseerd.

Mijn kast is compleet gevuld met make-up. Dat is echt mijn passie. Het is mooi om te zien hoe vrouwen echt veranderen als ze blij zijn met hun uiterlijk.

Marleen van CanIComeOver ontmoette Mazaya.

Zuid-Afrika 33 jaar

Bobo, homestay eigenaar in Kaphunga

Mijn naam is Bobo. Ik woon in Kaphunga, een heel klein dorpje in Swaziland. Misschien is het moeilijk voor te stellen, maar ik leef zonder elektriciteit of stromend water. Tien jaar geleden koos ik hier heel bewust voor. Ik ontdekte namelijk dat dít is waar ik gelukkig van word. Het is niet zo dat ik het leven voorbij deze heuvels niet ken. Zo woonde ik ooit in Johannesburg en kreeg ik allerlei kansen op werkgebied. Dat was niks voor mij. Teveel drukte en vervuiling. Ik zie dat mensen overal ter wereld steeds verder verwijderd raken van de natuur en van hun cultuur. Daardoor ga je haast kunstmatig leven en het geeft stress. Ik woon hier lekker in de natuur en leef van dag tot dag.

Ik ben gek op Bob Marley, dat zie je wel aan mijn rasta muts en dreadlocks. Een vrouw of kinderen heb ik niet. Ja, dat is best opmerkelijk voor de Swazi-cultuur. “No woman, no cry”! ;-) Soms mis ik wel iemand om me heen, vooral tijdens het eten. Maar gelukkig woon ik in een heel klein dorpje, waarin je al gauw iedereen om je heen leert kennen. Dat heb je niet in de stad. Ook bezoek ik regelmatig mijn familie die 100 kilometer verderop woont.

Mijn missie? Ik wil de kloof tussen al die verschillende culturen dichten. Daarom ontvang ik mensen uit de hele wereld. Het is een groot voorrecht om mijn cultuur en traditionele levensstijl met hen te delen. Ik koos voor een solitair leven, maar geniet er enorm van om nieuwe mensen te leren kennen. Iedereen is welkom bij mij thuis!

Peru 74 jaar

Mama Lourdes, poncho designer Lima

Dacht jij dat we die poncho's zomaar in elkaar naaien? Ook hier in Peru vinden we kleuren en patronen belangrijk. Echt design dus, net als op de catwalks in Parijs en New York maar dan met een Peruaans tintje. Niet dat ik er zelf geweest ben, maar in ons familiebedrijf zorg ik voor het ontwerp van deze kleurige dekens. Hoeden ontwerp ik trouwens ook, kijk maar naar die mooie rozen op mijn hoofd. 

+jouw local story hier?
Java & Bali 72 jaar

Mary, housekeeper Bali Indah Ubud

Nee, vanzelf worden die lakens niet wit, daar moet ik heel wat voor doen. Want de wasmachine is al heel lang stuk. In de rivier wassen denk je zeker. Nou, dat doen we niet meer, dat was vroeger.

Ik ga nu een deurtje verder, mijn vriendin Adinda heeft een eigen wasserij. Mijn kinderen hebben een baan in de stad, nu heb ik eindelijk iets meer tijd voor mijzelf. Terwijl de machine draait natuurlijk. 

Costa Rica 46 jaar

Juan, ananas verkoper in San José

Ik sta hier elke week, vaste plek. De ananassen plukt mijn broer, die heeft een eigen stukje grond. Vers zei je? Dacht het wel, want ik haal ze elke ochtend bij hem op. Zelf hou ik helemaal niet van ananas. Aan de zoete smaak ligt het niet, maar doe mij maar die andere tropische specialiteit, koffie. Van Pina Colada hou ik daar weer wel!

Borneo 55 jaar

Ahmed, rubber tapper in Sarawak

Vandaag voor het eerst weer begonnen. Eigenlijk ben ik geen rubber tapper, maar pluk kokosnoten. Dat is niet zonder gevaar, heb ik nu zelf ondervonden. Vorige maand ben ik uit de boom gevallen en heb mijn been gebroken. Het deed flink pijn, maar nog meer dat ik niets meer verdiende. Ik kan nu tijdelijk rubber tappen op de plantage van mijn schoonvader, maar eigenlijk vind ik hem een slechte man. 

Vandaag voor het eerst weer begonnen. Eigenlijk ben ik geen rubber tapper, maar pluk kokosnoten.

Mexico 56 jaar

Hernan, taxi chauffeur in Oaxaca

Dat ik echt even naar mijn moeder moet, daar dacht ik aan. Ik was vorige week voor het laatst bij haar. Mijn collega is ziek en daardoor heb ik extra dagen gewerkt en nog geen tijd gehad. Niet erg hoor, ik heb veel plezier in mijn werk.

Ik heb veel reizigers in de auto. Altijd goede zin, vrolijke mensen. Dat vind ik het leuke aan mijn baan als taxi chauffeur.

Wat ik bij mijn moeder doe? Ik ga er vaak wel drie keer in de week naar toe. Even een bakje koffie, bijpraten. Ze is al 96, maar nog heel fit. En meestal eet ik mee, ze kan de lekkerste tortilla’s maken. Niet tegen mijn vrouw zeggen hé.

+jouw local story hier?

Real life...

De mensen die je ontmoet op je reis in de wereld. Hun families en relaties. De hoogte- en dieptepunten, hun zorgen, blijdschap en levenswijsheid.

 

Real stories...

Reizen is meer dan hotelkamers boeken, de highlights afvinken en kant-en-klaar avontuur. Kom dichterbij en ontdek de echte wereld door de ogen van de locals.