Weinig reizigers bezoeken de Noord-Thaise provincie Nan. Ten onrechte, vinden wij. Daarom vertellen we je waarom Nan, een echte Thaise “off the beaten track”-bestemming, zeker in je (Noord-)Thailandreis thuishoort. In dit blog gaan we koken met een Thaise familie. En na deze kookworkshop mag er natuurlijk gegeten worden, de favoriete bezigheid van de Thai!
Een prachtige grote groene kool is het eerste wat we zien als we uit de auto stappen in het dorp Baan Nhong Tao. En een Thaise man met een lang groot mes.
We zijn net zijn terrein opgereden, en hij lacht vriendelijk. Vanavond gaan we namelijk samen Thais koken! Seksathit geeft ons zijn keukenmes, om de kool die ons begroette los te snijden voor onze kookworkshop. We rollen ‘m in een rieten mandje en lopen door de tuin vol kruiden, planten en struiken, die allemaal in de Thaise keuken passen.
Een stop hier en een stop daar leveren nog meer verse ingrediënten op. Breekbare blaadjes, dikke wortels en limoenen, een broccoli-achtige stronk, ranke stengels, een paarswitte Thaise aubergine, witgele bloempjes en de aparte gelige boternootvrucht: we plukken, knippen en snijden tot de mand overloopt en de geuren ons al een beetje trek geven.
De grote open keuken is een aparte schone ruimte naast de tuin, met een grote tafel en bankjes van bamboe, tl-verlichting, vrolijke blauwe Noord-Thaise windlantarentjes die koom heten, en vooral veel aanrechtruimte. Kas, een groot kookenthousiasteling, pakt direct een snijplank, gemaakt van een boomstam. Hij snijdt de limoenen.
Seksathit brengt een fles honing en wijst op een klein houten hokje. “Daar wonen mijn bijen”, zegt hij trots. Zo te zien is bijna alles wat we gaan gebruiken vers uit zijn eigen tuin, ongelofelijk! Ondertussen heeft Kas ons welkoms- en werkdrankje af. Citroen-limoen-honingwater met ijsblokjes, ons eerste “gerecht” is al klaar.
Naang, de Meh baan (vrouw des huizes), zoals Seksathit zijn echtgenote met een vrolijke knipoog aankondigt, loopt de keuken in. Ze draagt een mooie traditionele donkerblauwe tweedelige jurk, een roze plastic bak met stukjes kip en een metalen kom met vismoten. “We gaan beginnen”, zegt ze lachend.
Wassen, pellen, snijden, ruiken, plukken – stiekem proeven -, raspen en schillen: bekeken door een zenuwachtige schitterend grijszwarte haan die met een touw aan een stok in een boom vlak bij het lange aanrecht vastzit – maar nooit stilzit -, bereiden we het roerbakken, koken en stomen voor. De stenen vijzel die met handkracht verse knoflook, zoutkorrels, uitjes en kruiden plet en mixt, verspreidt een vertrouwd Thais pok-pok-pok-keukengeluid en een lekkere kookgeur.
Dan steekt Naang haar tweepits-gasstel aan. Gaan we echt de enorme bergen eten op slechts twee kookpitjes klaarmaken? “Jazeker, geen probleem!”, reageert ze zelfverzekerd. Het vijzelmengsel, scherpe kruiden die je laten niezen, pittige vissaus, stroperige oestersaus en olie gaan een brede wokpan in.
De voorbereide rauwe voedselbergen slinken snel daarna, als ze, nonchalant uitgestrooid, ook de spetterende en stomende pannen in verdwijnen. We hebben lol met z’n allen, ook al spreken we niet heel veel dezelfde taal. Samen Thais koken is gezellig en schept een band voorbij alleen woorden die je begrijpt!
Met spatels en lepels verplaatsen we heerlijk Thais eten van de pannen naar schalen. En dan naar de bamboe tafel, die inmiddels een natuurlijk tafelkleed heeft: een groot groen blad van een bananenboom. Somtam, de in heel Thailand populaire pittige salade van rauwe groene papaja, vissaus, citroen, praalaa (stevig ruikende kruiden), pepertjes, tomaten en knoflook, verschijnt als bij toverslag ook tussen de warme gerechten.
De schemering rondom ons en het tl-licht boven ons contrasteren mooi met de kleurrijke volle schalen. Simpele lichtmetalen lepels en vorken roepen “pak ons op en laad ons vol”. Magen en hersenen zijn het daar mee eens: “dit oogt en ruikt heerlijk, proef, eet!” Als de gekookte witte rijst en de kratip, de traditionele rieten rijstmandjes vol met kleefrijst, op tafel komen, weten we dat onze Thaise maaltijd compleet is: nu mogen de hongerige koks eindelijk ook eten.
Een Thaise variant van “Eet smakelijk” bestaat eigenlijk niet echt. Maar dat hoeven we ook niet te zeggen, want dat de zo verschillend smakende gerechten van onze zelfgekookte enorme Thaise Nan-maaltijd meer dan smakelijk zijn, zien we op elkaars genietende gezichten. En dat de schalen een uurtje later schoon leeggegeten zijn, dat spreekt natuurlijk voor zich!
Wil je ook eens naar het minder bekende noorden van Thailand, vraag local Hero Mozz je te helpen bij het samenstellen van jouw reisplan of bekijk onze voorbeeldreizen Thailand.
Wil je meer weten over Nan, lees ook onze andere blogs over de provincie: Nan off the beaten track in Noord-Thailand en wandelen door Nans heuvelachtige platteland.
Mark, een Dutch local in Thailand
Over de schrijver:
Mark woont in Thailand, al heel wat jaren. Nu op het prachtige eiland Koh Samui, nadat hij eerst in Khon Kaen, een grote stad in het landbouwgebied van de Noordoostelijke regio Isaan, en ook in het altijd fascinerende Bangkok gewoond heeft.
Een reis naar de provincie Lampang in het noorden van Thailand, brengt je naar een stukje van het land waar je de gebaande paden achter je laat. Samen met de buurprovincies Nan en Phrae vormt Lampang een gebied vol oude teakhouten koopmanshuizen, paardenkarretjes, eeuwenoude tempels en bergbossen, op nog geen honderd kilometer van het drukke Chiang Mai.
Een orang oetan die zich hoog in de boomtoppen voortbeweegt, het wijdse uitzicht over het Tobameer en de bijzondere architectuur van de Minangkabau. Dichte jungles, groene valleien, een gigantisch kratermeer, een rijke cultuur en tropische stranden. Het Indonesische eiland Sumatra heeft het allemaal.
De vroege ochtend in Hanoi, met de geur van verse Phở die je tegemoet komt, scooters die voorbij razen en locals die de dag beginnen met tai chi rondom het Hoan Kiem Lake. Niet ver van Hanoi, bevindt zich een andere wereld. Een wereld met uitgestrekte groene rijstterrassen tegen de hellingen van bergen, een baai met…