Een reis naar de provincie Lampang in het noorden van Thailand, brengt je naar een stukje van het land waar je de gebaande paden achter je laat. Samen met de buurprovincies Nan en Phrae vormt Lampang een gebied vol oude teakhouten koopmanshuizen, paardenkarretjes, eeuwenoude tempels en bergbossen, op nog geen honderd kilometer van het drukke Chiang Mai. In dit blog lees je alles over dit nog minder bezochte gebied in Thailand: hoe je er komt, hoe je rondreist, waar je slaapt, wat de beste reistijd is en wat je in Lampang beleeft: de paardenkarretjes en avondmarkt, drie bijzondere tempels, het enige olifantenziekenhuis van Thailand en een wandeling naar een prehistorisch koraalrif in Phrae.
Een reis naar Lampang doe je het makkelijkst met een binnenlandse vlucht vanaf Bangkok of via Chiang Mai, en ter plekke met een auto met chauffeur of huurauto, omdat openbaar vervoer schaars is. De beste reistijd is november tot en met februari, als het droog is en de rijstvelden groen zijn.
Vliegen vanaf Bangkok is voor Lampang de makkelijkste optie. De provincie heeft een hoofdstad met dezelfde naam en een klein vliegveld in de stad zelf met uitsluitend binnenlandse vluchten.
Als alternatief reis je eerst naar Chiang Mai, per vliegtuig, bus of trein, en reis je door naar Lampang. De afstand tussen beide steden is zo’n honderd kilometer. Afhankelijk van je vervoer ben je anderhalf tot twee uur onderweg.
Per trein vanuit Bangkok reis je in minimaal acht uur naar Lampang. Wil je ’s nachts reizen, dan kan dat met een nachttrein met slaapplekken.
Rondreis Noord-Thailand per auto
Een auto met chauffeur is de makkelijkste manier om door Lampang te reizen. Veel bezienswaardigheden zijn met het schaarse openbaar vervoer simpelweg niet bereikbaar en reizen per auto met chauffeur geeft vrijheid en comfort. En je gids kan je ook nog meer vertellen over de omgeving. Mooi meegenomen.
Een mooie optie is om Lampang in combinatie met de provincie Nan op te nemen in een complete rondreis door Noord-Thailand. Je rijdt bijvoorbeeld vanaf Chiang Mai via Lampang en Nan naar Chiang Rai, of nog verder langs de grens met Laos, richting Loei. Zo wordt je reis naar Lampang een rondje door een deel van Thailand waar je nog niet veel reizigers tegen zult komen.
De beste reistijd voor Lampang is droge periode van november tot en met februari. Vanaf eind oktober, wanneer de regentijd normaal gesproken voorbij is, zijn de rijstvelden, bossen en bergen van Noord-Thailand schitterend groen en staan de watervallen en rivieren vol. Eind februari begint het warm te worden, al is de temperatuur tot en met maart meestal nog prima te doen.
Denk aan gemiddeld 20 tot 25 graden overdag in oktober, oplopend tot zo’n 35 graden overdag eind maart. Met die uitlopers is november tot en met februari wat ons betreft de ideale periode voor een reis naar Lampang.
Wil jij ook het wat onbekendere noorden van Thailand bezoeken? Vraag onze lokale reisspecialist Mozz om met je mee te denken over de reisroute die past bij je wensen. Hij doet het puzzelwerk voor je en jij hebt je ideale rondreis. Doe alvast wat inspiratie op en bekijk onze voorbeeldreizen of vraag een reisvoorstel aan.
Het leukst is om de stad Lampang te ontdekken vanuit een paardenkarretje, met daarna een wandeling langs het museum, de stadspilaar en de oude koopmanshuizen aan Kad Kong Ta. We nemen je mee door de stad zoals wij hem beleefden.
De cadans van paardenhoeven op het asfalt klinkt vrolijk. Nergens anders in Thailand rijden menners met leren cowboy- of strohoeden je rond in elegante vierwielige paardenkarretjes. De traditie is ruim honderd jaar oud: de laatste koning van de regio Lampang, Chao Boonyawat Wongmanit, liet zich als eerste in zo’n open karretje verplaatsen. In de jaren vijftig van de vorige eeuw stond Lampang zelfs bekend als Muang Rot Maa, de Paardenkarrenstad.
Vanaf ons licht verende bankje krijgen we direct een goed beeld van het centrum. De rivier met haar vele bruggen, muurschilderingen van hanen (het symbool van de stad), de voedselmarkt, traditionele houten huizen met roestige hekken, restaurantjes met rode lampions in de Chinese wijk, de kapper die ook mandarijnen verkoopt, het stadspark vol sportende Thai en natuurlijk de boeddhistische tempels.
We stappen uit bij het centrale stadsplein met het grote gele gebouw van het Lampang Museum. Het gratis museum heeft maar een paar ruimtes, maar vertelt de geschiedenis van de provincie op een originele en mooie manier. Birmezen, Chinezen, Engelsen en meerdere etnisch-Thaise bevolkingsgroepen maakten van Lampang door de eeuwen heen een handelscentrum.
Op het plein staat ook het Heiligdom van de Stadspilaar. Volgens het geloof wonen hier, op het vroegere middelpunt van de stad, de geesten die de stad beschermen. Drie raketachtige, met goudblad beklede teakhouten pilaren staan rechtop in een wit gebouw, omringd door bloemen en offers.
Daarna wandelen we naar Kad Kong Ta, de straat die vroeger De Chinese Markt heette en parallel aan de Wang-rivier loopt. Hier staan een stuk of tien prachtige koopmanshuizen die de oude handelsglorie levend houden. Fraai gerestaureerd en soms bijna net zo mooi in verval, pronken ze met donker teakhout, opengewerkte balkonnetjes en verweerde luiken. Koffiebars en kledingwinkeltjes in die gebouwen maken het tijdsbeeld compleet.
In de schemering wordt in Kad Kong Ta een avondmarkt opgebouwd, met tafeltjes, handkarren en kookstalletjes tegen de achtergrond van de houten huizen. Aan een gevel hangt een oude tinnen waterkan met gedroogde rijstaren: een oud symbool voor vrede en overvloed aan eten.
Drie bijzondere tempels rond Lampang
Buiten de stad liggen drie tempels die elk een ander gezicht van Lampang laten zien: een tempel met een Japans tintje op een heuvel, een vierhonderd jaar oud houten heiligdom waar bijna niemand komt, en Wat Pratart Lampang Luang met het oudste houten gebouw van Thailand. Binnen een paar minuten rijden ben je de stad uit, tussen lichtgroene rijstvelden, leeggeoogste akkers met donkerbruine koeien en witte koereigertjes, mais en suikerriet.
In een half uur rijden we naar Wat Phra That Doi Phra Chan, een belangrijke boeddhistische tempel op een heuvel waarvoor je 628 treden op moet. Met de auto omhoog en weer naar beneden wandelen kan ook. Vanaf de parkeerplaats lopen we naar een serie roodzwarte torii, de toegangspoorten die je kent van Shintotempels in Japan. Boven ons kijkt een enorme bronzen Japanse Boeddha de verte in. Honderden aardewerken gelukskatten, houten gebedsbordjes en rode papieren lantarens met kersenbloesems maken dit stukje Japan in Lampang een aparte ervaring.
Elders op het terrein staan de herkenbare Thaise beelden: goudkleurige Boeddha’s, Naga’s (de mythische slangen die hem bewaken) en belangrijke monniken, door gelovigen beplakt met goudblad. Vanaf een kijken we uit over de valleien, dorpen en rivieren van de provincie Lampang.
In het district Hangchat van de provincie Lampang, aan de weg richting Chiang Mai, ligt het enige olifantenziekenhuis van Thailand. Het is compleet anders dan de bekende olifantenopvangcentra: indrukwekkend, bijzonder en confronterend. Voor veel reizigers is dit het moment van hun reis naar Lampang dat het langst blijft hangen.
Ruim dertig jaar geleden richtte Soraida Salwala met haar Friends of the Asian Elephant Foundation het Elephant Hospital op, destijds het eerste olifantenziekenhuis ter wereld. De stichting draait volledig op donaties en heeft sindsdien aan meer dan 6.750 olifanten medische zorg gegeven. Een bezoek laat je als reiziger stilstaan bij olifanten en toerisme.
De provincie Phrae, gelegen tussen Nan en Lampang, is ideaal voor een paar ongeplande stops onderweg en een stevige wandeling in Doi Pha Klong National Park, waar rotsformaties van een miljoen jaar oud als koraalriffen uit het bos steken.
Stop even voor de aardbeien waar de noordelijke provincies in heel Thailand om bekend staan. Langs de weg staan kraampjes met plastic doosjes, maar soms mag je de aardbeien ook oogsten. De tweede stop is voor khao larm: in water geweekte kleefrijst, gemixt met kokosmelk, suiker en zout, soms met pinda’s, quinoa of druiven, op houtskool gegrild in bamboepaaltjes.
Chauffeur Djee vraagt of we klaar zijn voor de prehistorische koraalbergen. Ranger Na, vlak bij het park geboren en er al 21 jaar werkzaam, checkt onze schoenen, want met slippertjes gaat het niet. De eerste paar honderd meter over betonnen tegels vallen mee, maar dan gaat het stevig omhoog: over ongelijke traptreden van rotsblokken, met krakende bamboeleuningen, over mos, dorre bladeren en losse bosgrond. Via gammele bamboebruggetjes en steile houten trappen lopen we tot we boven op de berg staan. Tegen een panorama van groene en bruine bossen steken grijze puntige rotsen als koraalriffen omhoog
Wil je zelf Lampang in het noorden van Thailand ontdekken? Doe inspiratie op met onze voorbeeldreizen en laat je reisroute op maat samenstellen door local Hero Mozz.
Een orang oetan die zich hoog in de boomtoppen voortbeweegt, het wijdse uitzicht over het Tobameer en de bijzondere architectuur van de Minangkabau. Dichte jungles, groene valleien, een gigantisch kratermeer, een rijke cultuur en tropische stranden. Het Indonesische eiland Sumatra heeft het allemaal.
De vroege ochtend in Hanoi, met de geur van verse Phở die je tegemoet komt, scooters die voorbij razen en locals die de dag beginnen met tai chi rondom het Hoan Kiem Lake. Niet ver van Hanoi, bevindt zich een andere wereld. Een wereld met uitgestrekte groene rijstterrassen tegen de hellingen van bergen, een baai met…
De geur van zoete verse muntthee, de glimlach van een oude verkoper in een kleurrijke souk, het ritmische geluid van trommels en snaarinstrumenten op de levendige pleinen, de droge hitte van de middagzon en de scherpe smaak van harissa. Marokko prikkelt al je zintuigen. Op slechts een paar uur vliegen stap je een sprookje van duizend-en-een-nacht binnen. In dit blog vertellen we je over de vier koningssteden van Marokko, namelijk Marrakech, Fez, Rabat en Meknès.