Nepal reisroute van een blogger

Na een lange vlucht komen we aan in Kathmandu. Na één stap buiten het vliegveld begint de chaos. Iedereen wil ons een rit aanbieden, gelukkig hebben we vooraf al iemand gereserveerd. We vertrekken richting ons hotel. We zien enorm veel verkeer, links en rechts worden we ingehaald, verkeerslichten staan niet aan, heftige geuren en veel smog.

Na een klein uurtje rijden (vooral stilstaan in de file) komen we aan in ons hotel, even bij komen in de oase van rust. We starten onze reis door Nepal met een lokale kookworkshop, dit doen we meestal. Niet alleen omdat het enorm leuk is, ook leer je ontzettend veel over het land middels ingrediënten, gebruik van kruiden en bereidingswijze.

De volgende dag een culturele dag. We bezoeken een boeddhistisch bouwwerk, een hindoetempel en eindigen de dag op het Durbar plein van Patan net buiten Kathmandu. We starten bij Boudhanath, in de chaos zien we bijna een heilige koe over het hoofd en kan ik deze maar net ontwijken. We lopen door een smal straatje en ineens zien we de gigantische stoepa (de grootste van Azië). De stoepa is versierd met gebedsvlaggen, erg bijzonder.

We vervolgen onze reis naar Pashupatinath, een hindoe tempel. Direct bij binnenkomst worden we begroet door enorm veel aapjes en een oude man met een wit gemaakt gezicht, het blijkt een sadhoe te zijn. We vervolgen onze route en komen veel dieren tegen, dit maakt direct duidelijk dat we ons in een hindoe tempel bevinden.

Vandaag gaat het echt gebeuren, de start van de trek naar het basiskamp van de hoogste berg ter wereld: Everest Base Camp. Samen met onze guide vertrekken we naar het vliegveld. Sandra is zenuwachtig, we vliegen immers naar het “gevaarlijkste vliegveld” ter wereld. Volgens onze guide valt het allemaal wel mee. Een klein vliegtuig staat op ons te wachten, er passen zo’n 15 mensen in.

Het is wederom chaotisch, het vliegtuig wordt volgestampt met goederen voor locals horen we later. We vertrekken, het vliegtuig maakt veel lawaai, gelukkig is het maar 30 minuten vliegen. We kunnen meekijken met de pilot. Het uitzicht is grandioos, we vliegen recht op de witte bergtoppen van de Himalaya af.

Even later zien we in de verte een dorpje tegen de bergwand aan, dit is Lukla horen we van onze guide. We dalen en de landingsbaan wordt zichtbaar, we gaan landen! De landing is wat hobbelig maar het valt mee, gelukkig stond er weinig wind. We zijn gearriveerd op 2800 meter hoogte, en 10 graden koeler.

Na een korte briefing onder het genot van gember/citroen thee (vaste prik de komende 2 weken) vertrekken we richting Phakding, onze eerste overnachting. We komen door verschillende sherpa dorpen, het is net zoals alle films en documentaires die ik gezien heb, magisch. We dalen en klimmen wat en komen langs iconische bruggen met gebedsvlaggen.

Een dag waar ik al weken naar uit keek: Namche Bazaar. Naast de tenten in base camp is dit wat mij betreft het meest iconische aan de trekking, het laatste “grote” dorp gebouwd tegen een bergwand. Onze guide geeft bij het ontbijt aan dat het belangrijk is rustig aan te doen. We gaan vandaag van 2610m naar 3440m, een stijging van ruim 800 meter.

De wandelstokken helpen bij het temporiseren, gelukkig hebben we ervaring in het hiken (op hoogte) en vinden we snel een tempo wat we redelijk constant vol kunnen houden. In de verte zie ik een dubbele hangbrug met gebedsvlaggen. De laatste brug voor de steile klim naar Namche herinner ik me uit andere blogs. We eten nog wat en drinken goed, daar gaan we.

Opnieuw gaan we in een constant tempo het steile pad richting Namche op. Onze guide wijst een berg aan. Het blijkt Chomolungma te zijn, oftewel Everest. We vervolgen onze route en na een uur vlakt het pad af en zien we wat gebouwen. We draaien de bocht om, wauw! Namche Bazaar in volle glorie, tegen de bergwand met de zon erop, magisch.

We lopen langs vrouwen die de was doen in een riviertje en lopen een trap op. Ineens schiet mij het fragment uit Everest te binnen waarin ze ook op deze trap lopen, en net als mij was het voor hun maar moeilijk om genoeg zuurstof binnen te krijgen, man wat is dit zwaar. Uiteindelijk komen we aan bij het teahouse voor de komende 2 nachten.

Vandaag staat in het teken van acclimatiseren. Dit betekent concreet een hike naar hoogte (3900 meter), lunchen en weer naar beneden om opnieuw te overnachten in Namche. De trappen kosten opnieuw enorm veel kracht, je merkt dat het lichaam nog niet gewend is aan de hoogte, gelukkig blijven we nog een nacht.

Langzaam stijgen we met de zon in onze rug wederom enorm snel. We gaan naar Hotel Everest View, het hoogste hotel ter wereld (3800). Door het klimmen vergeet je soms de surrealistische omgeving waarin je wandelt. Op deze hoogte en omringt zijn door enorme bergen, dat zie je alleen in de Himalaya.

Na een steile klim van zo’n uur lopen we de ridge richting Everest met aan de rechterkant wat ons betreft de mooiste berg van deze regio, de Ama Dablam, het heeft iets weg van de Matterhorn maar dan veel hoger en nog mooier.

Er komen veel helikopters over gevlogen, we vragen onze guide of dit mensen met hoogteziekte zijn? Hij zegt wacht maar, je zult het zo zien. We komen aan bij het hotel en gaan lunchen en al snel zien we wat die helikopters hier doen. Het zijn mensen uit Lukla, ze komen lunchen, van het uitzicht genieten en vliegen vervolgens weer terug. Tja, zo kan het ook, niet echt onze stijl 🙂

Vandaag staat wederom een zware route op de planning, we gaan bijna 1000 meter stijgen, de grootste stijging tijdens de trek. We lopen langs de bergwand over een redelijk smal pad en komen langs verschillende stoepa’s met daarachter Everest en Ama Dablam, heel mooi. Om de 15 minuten stoppen we, genieten we van het uitzicht en maken we foto’s, dat moeten we uiteraard niet vergeten!

Na een uur of 2 dalen we, een tegenvaller, dat betekent dat we nog meer gaan stijgen. Ondertussen komen we andere Nederlanders tegen, zij zijn op pad richting Gokyo en niet Everest, onze wegen gaan spoedig splitsen. Onderweg komen we relatief veel Nederlanders tegen, zo’n klein land en zo plat maar o zo avontuurlijk ingesteld.

Na een relatief steile daling eten we wat en bereid onze guide ons voor op wat er komen gaat: een enorme klim van zo’n 2,5 uur, we moeten goed eten en drinken. Het begin gaat goed, we pakken weer een constant tempo en het eerste uur vliegt voorbij, daarna wordt het zwaarder, we merken dat we hoger zitten dan voorheen en proberen het tempo vast te houden.

Eindelijk arriveren we bovenaan en komen we langs het hoogste boeddhistische klooster ter wereld, Tengboche Monastery en kijken even binnen. Vanaf hier lopen we nog zo’n uur redelijk vlak naar Dingboche en gaan we uitgeteld slapen.

Vandaag een relatief makkelijke dag volgens onze guide, nou dat gaan we nog wel zien denken we. We lopen over een vlakte en blijven ons verbazen over de leegte en de enorme bergen om ons heen. Na een aantal uur zien we in de verte een rivier die we moeten oversteken, zonder brug, dat wordt interessant.

We gaan kijken hoe goed onze balans is, we moeten over stenen heen manoeuvreren naar de overkant. Gelukkig gaat het goed, het water is afkomstig van de gletsjers op Everest, erg koud dus. We klimmen wederom en krijgen voor het eerst te maken met sneeuw, wederom zijn we blij dat we kwalitatief goede kleding hebben, je wil hier niet lopen met namaak Goretex gekocht in Thamel.

Bovenaan komen we aan bij wat lijkt een herdenkingsplaats met enorm veel gedenkstenen. We schatten meer dan 300. Het blijkt Chukpi Lhara te zijn, een memorial geweid aan iedereen die is overleden op Everest. We zien bekende namen als Rob Hall, Scott Fischer en Yasuko Namba. Erg confronterend lijkt het ons dat iedere klimmer hierlangs moet.

We lopen verder en voelen ons allebei niet zo goed, waar het aan het begin alleen nog moeite bij klimmen was hebben we allebei lichte hoofdpijn en voelen we ons niet top. Op aanraden van onze guide eten we wederom goed en drinken we veel gember/citroen thee. De guide heeft vertrouwen dat het goed komt, fingers crossed.

We hebben een redelijke nacht gehad, slapen op hoogte is zwaar. Liggend krijg je minder zuurstof binnen, gecombineerd met de kou zorgt het in ons geval voor een slechte nachtrust. We spreken meer mensen die last hebben van de hoogte en twijfelen door te gaan. Sandra heeft ook twijfel, na overleg met onze guide besluiten we ervoor te gaan. We zijn zo dichtbij!

We komen de teahouse uit, alles is wit van de koude nacht. Gelukkig schijnt de zon en moeten we echt even in onze armen knijpen om zeker te zijn dat we niet dromen. Vanaf hier is het nog maar 200 m. stijgen naar Gorakshep. De route is ruig, veel stijgen, dalen en klauteren over stenen en langs beladen ezels en yak’s.

Het is een relatief korte afstand naar Gorakshep, maar door de ruigheid en hoogte kost het ons veel kracht. Gorakshep is gebouwd op een bevroren meer. Hier wonen geen mensen omdat het te hoog ligt, het dient alleen als overnachtingsplek tijdens de trekkingsperiode.

We laten onze spullen hier en eten wat. We beslissen direct door te gaan naar Everest Base Camp, we voelen ons niet top maar vandaag moet het gebeuren. Het is wederom een uur of 2 klauteren en dan EINDELIJK komen we aan bij het base camp. De gletsjer, de bergen, de ijsschotten, het is zo bijzonder om hier na al die dagen hard werken aan te komen. We lopen wat rond, maken foto’s en laten het op ons inwerken.

Nog bijkomend van alle emoties en inspanningen, keren we terug richting Lukla. Het nadeel van deze trekking is dat je deels dezelfde route terugloopt (dat is dan ook meteen het enige nadeel). Hier doe je meestal 3 a 4 dagen over, afhankelijk van hoe gek je het wilt maken.

We doen het rustig aan en genieten van de uitzichten en stijgende temperatuur. Vroeg in de ochtend is het genieten van de zonsopgang over de Everest en de andere Himalaya bergketens. Het is zo’n 7 uur lopen naar Pheriche. Vanuit Pheriche de volgende dag 6 uur naar Namche. Eenmaal aangekomen in Namche is het fijn weer in de bewoonde wereld terug te zijn.

De route van Namche Bazaar naar Lukla gaat opnieuw grotendeels bergafwaarts tot we bij het vlakke gedeelte aankomen. Opnieuw zo’n 8 uur lopen. We verlaten het Sagarmatha National Park en komen aan in Lukla. Na al deze dagen samen nemen we afscheid van onze gids en drager.

In Lukla stappen we weer in het kleine vliegtuigje. Vanaf de bergwand waarop Lukla ligt, lijkt het einde van de vertrekbaan een afgrond. Bij het opstijgen moet dus in één keer goed gaan. Gelukkig lukt dat en zijn we weer snel in Kathmandu. Na onze trekking een fijn hotel in Kathmandu: we hebben enorm behoefte aan zachte bedden en een lekker warme douche!

Uitgerust van het fijne hotel in Kathmandu reizen we in zo’n 2 uur naar Patlekhet. We worden heel hartelijk ontvangen in dit traditionele hindoeïstische dorp. Onder het motto ‘ver van je huis, maar dichtbij je hart’ hebben ze in deze community 16 huisjes waar reizigers kunnen slapen. Puur en niet toeristisch.

Na een kop massala thee maken we kennis met ons gastgezin en verkennen we het dorp. De bewoners laten ons trots de dieren en landbouwgrondjes zien. Wij hebben nog nooit zo’n breed assortiment exotische groenten en fruit gezien. Het heeft ook veel meer smaak. We helpen een handje met het voeren van de dieren, mogen zelf melken en koken Dal Bath met de gastvrouw.

Na afscheid te hebben genomen van het gastgezin in Patlekhett rijden we naar Chitwan. Dit park stond enorm hoog op ons lijstje. Na een trip in Zuid-Afrika hebben we 4 van de 5 big-five dieren gespot, niet de neushoorn. Aangezien er in Chitwan enorm veel neushoorns leven moet het gaan lukken..

Aan het einde van de middag maken we een wandeling langs de rand van Chitwan NP. Onze guide krijgt van een vriend te horen dat er een neushoorn in de buurt van het dorp is. Het zal toch niet dat we twee uur na aankomst al de eerste neushoorn spotten? We lopen via een voetbalveld met spelende kinderen het bos in. De guide pakt me vast en wijst iets aan, en dan zie ik het, een wilde neushoorn!

Na de dagen in Chitwan rijden we met een transfer terug naar Kathmandu. Wij brachten vanuit Kathmandu een bezoek aan de mooie stad Bhaktapur. Deze koningsstad in de Kathmanduvallei ligt op 20 kilometer afstand van Kathmandu en is goed per bus te bereiken.

In Bhaktapur vind je in tegenstelling tot Kathmandu bijna geen verkeer in het stadscentrum, waardoor je hier prima kunt rondlopen. Wil je liever niet per bus naar deze stad, dan kan local hero Arzoo een transfer voor je regelen met gids. In Kathmandu blijven en relaxen in je hotel om alle indrukken van de reis op je in te laten werken, kan natuurlijk ook.

Na het ontbijt pakken we onze spullen en worden we naar de luchthaven gebracht voor onze vlucht terug naar huis. We vonden Nepal fantastisch en zijn verliefd geworden op de lieve mensen, de prachtige Himalaya, de cultuur en het heerlijke lokale eten.

Wil jij dezelfde reis door Nepal maken als wij hebben gedaan?

Vraag deze reis dan bij onze local Hero aan. Uiteraard kun je de reis aanpassen als je nog iets anders wilt toevoegen, of wat extra nachten in wilt plannen om meer rust te hebben tussendoor.