De standaard outfit voor de meeste Thai op straat lijkt te zijn T-shirt, korte broek en slippers, zowel voor mannen als voor vrouwen. Daar zijn wel varianten op, zoals een blouse of overhemd met een korte mouw, sportschoenen en soms een luchtige lange broek, maar casual blijft de norm.
Vanuit de dagelijkse warmte zijn die kledingkeuzes absoluut begrijpelijk, maar Thailand staat ook bekend om zijn vaardige kleermakers en prachtige zijde en andere stoffen met fraaie geweven traditionele patronen.
Ik heb me er vaak over verbaasd, vanuit een uiteraard gekleurde “Westerse blik”, hoe ver die casual-benadering doorgaat. Een Thai die op een gemeentehuis een afspraak met de burgermeester heeft, neemt weliswaar meestal een kleine attentie mee, maar kleedt zich niet om. Ook bijvoorbeeld bij een belangrijk bezoek aan een rechtbank, een politiecommissaris, een Immigratiekantoor, of de bank, zijn plastic slippers, T-shirts en shorts vaker de norm dan de uitzondering.
Behalve…als de Thai een Boeddhistische tempel bezoeken, of een gebouw of evenement dat in verband staat met de koninklijke familie, die in Thailand nog steeds zeer vereerd wordt. Bij mijn bezoeken aan het Koninklijk Paleis in Bangkok en wanneer ik (waar dan ook in Thailand) langs een tempel loop of ‘m binnen ga, zie ik telkens prachtig geklede Thaise vrouwen. Prachtige lichte zomerjurken, rokken tot onder de knie en blouses in mooie glanzende kleuren zoals wit, dieprood, donkergeel en lichtblauw, gemaakt van kwaliteitsstoffen. Voor de ingang van de tempel staan dan ook opvallend veel open damesschoenen met een hakje. Hun mannen dragen strakke handgemaakte overhemden en zwarte lange broeken. Een zwarte leren riem en bijpassende schoenen maakt het geheel bijna af. Helemaal af ben je als Thai namelijk wanneer je een gouden armband of ketting draagt.
Als toerist heb je veel vrijheid in Thailand als het om kleding gaat. Dat mannen zonder shirt (en zonder helm) op een brommer rijden en over straat lopen wordt in de strandbestemmingen getolereerd, en in je bikinitopje met shorts of pareo direct van het strand naar het restaurant gaan vaak ook (voor dames).
Vorige week zag ik een zestiger met een kilo of twintig aan blote bierspieren in alleen laaghangende cargoshorts een goldshop binnen lopen. Hoewel je je kan afvragen of hij ook zo naar de juwelier in bijvoorbeeld Utrecht, Manchester of Hamburg zou gaan – en de man zelf dat misschien ook zou moeten doen – mocht ook hij op vakantie-eiland Koh Samui gewoon de dikke gouden ringen bekijken.
Zijn er dan helemaal geen kledingregels voor toeristen? Jawel, en die gelden op precies dezelfde plaatsen als voor de Thai. In het Koninklijk Paleis is een lange broek verplicht, die je ter plekke kan kopen of huren voor een paar euro. Met leggings en de zo populaire “opengewerkte” (kapotte) spijkerbroeken kom je het paleis ook niet binnen. Rokken en jurken moeten minstens tot op je knieën vallen; blote schouders moeten bedekt worden met een sjaal of doek. Dat doe je uit respect voor het koningshuis, wat voor de Thai erg belangrijk is. Bij tempelbezoek geldt in principe hetzelfde: door je correct te kleden toon je respect voor Boeddha, hoewel daar van niet al te korte broeken vaak geen probleem gemaakt wordt. Je slippers mag je gelukkig overal dragen. Zolang je ze maar uit doet en buiten laat staan voordat je de tempel in gaat!
Geïnspireerd? Bekijk onze Thailand voorbeeldreizen op de website en laat Local Hero Henk je helpen bij het samenstellen van jouw rondreis op maat.
Over de schrijver:
Mark woont in Thailand, al heel wat jaren. Nu samen met zijn vriendin Praew op het prachtige eiland Koh Samui, nadat hij eerst in Khon Kaen, een grote stad in het landbouwgebied van de Noordoostelijke regio Isaan, en ook in het altijd fascinerende Bangkok gewoond heeft.
Een reis naar de provincie Lampang in het noorden van Thailand, brengt je naar een stukje van het land waar je de gebaande paden achter je laat. Samen met de buurprovincies Nan en Phrae vormt Lampang een gebied vol oude teakhouten koopmanshuizen, paardenkarretjes, eeuwenoude tempels en bergbossen, op nog geen honderd kilometer van het drukke Chiang Mai.
Een orang oetan die zich hoog in de boomtoppen voortbeweegt, het wijdse uitzicht over het Tobameer en de bijzondere architectuur van de Minangkabau. Dichte jungles, groene valleien, een gigantisch kratermeer, een rijke cultuur en tropische stranden. Het Indonesische eiland Sumatra heeft het allemaal.
De vroege ochtend in Hanoi, met de geur van verse Phở die je tegemoet komt, scooters die voorbij razen en locals die de dag beginnen met tai chi rondom het Hoan Kiem Lake. Niet ver van Hanoi, bevindt zich een andere wereld. Een wereld met uitgestrekte groene rijstterrassen tegen de hellingen van bergen, een baai met…