Dat is ook zo bij onze stop: we zien struiken vol kleurrijke natuurlijke bloemen, harde rietstengels, in onnatuurlijk felle kleuren gespoten, die rijen dik als bossen in de grond gestoken zijn, en poortjes en zitjes in aardbeivorm naast een riviertje. Foto-opties genoeg dus, en de Thai maken daar ook vrolijk gebruik van. We zien rijtjes lage donkergroene aardbeienplantjes, waar je zelf met een rieten mandje en een schaar je fruit mag gaan oogsten. En zelfgeplukt smaakt natuurlijk extra lekker!
De tweede eetstop is voor dunne bamboepaaltjes van zoān veertig centimeter lang. Ze zijn gevuld met khao larm, in water geweekte kleefrijst, gemixt met kokosmelk, suiker en wat zout, soms met toevoeging van vermalen pindaās, quinoa of druiven. De mix wordt in de bamboestaken gegrild op houtskool, waarbij, heel bijzonder, de binnenste laag van de bamboe als een velletje aan de rijstmix vastplakt. We breken de bamboestengel open en wurmen een stuk lauwwarme khao larm los. Het lichtbruine bamboelaagje is knapperig en de mix zoetig. Lekker!
ā¦off the beaten trackā¦
Een uur doorrijden later vraagt chauffeur Djee of we klaar zijn om naar prehistorische koraalbergen te wandelen. Het bos van het relatief kleine Doi Pha Klong National Park in Phrae verbergt namelijk rotsformaties van een miljoen jaar oud.
Ranger Na staat ons al op te wachten. Ze is vlak bij het natuurreservaat geboren en werkt er al 21 jaar. Na checkt onze schoenen en knikt goedkeurend. āGoed zo, geen slippers. Het is maar een kilometer, maar het pad is best zwaarā, zegt ze in het Thais. De eerste paar honderd meter vallen best mee: over een redelijk pad met zelfs betonnen tegels lopen we tussen hoge bomen.
Na wijst ons op knalgele, zachtwitte en lichtpaarse bloemen, wegvliegende vogels en zwarte vlinders. Een grote donkerbruine eekhoorn rent over een dikke horizontale bamboetak. Een nest van rode wevermieren, een met speeksel aan elkaar geplakt ovaal van bladeren met het formaat van een rugbybal, is kunstig om een boomtak geweven.
En dan gaan we off the beaten track. Over oneven traptreden van aan elkaar gelegde rotsblokjes, langs wankele leuningen van krakende bamboe, over droog en soms vochtig mos, hoopjes dorre bladeren, grote stenen en losse bosgrond, gaan we best stevig omhoog. Na houdt er ook een behoorlijk tempo in. Als we haar bij een groot rotsblok en een informatiebord zien stilstaan, zijn we best blij. Water en op adem komen!
ā¦via een natuurlijke airco naar een koraalrifā¦
Onderaan de rots is een opening, ongeveer een meter breed en veertig centimeter hoog. Daarover vertelt het bord: dit is een natuurlijke airconditioner! Warme lucht wordt door de grotruimtes onder en achter de rotsblokken gekoeld naar buiten geperst. We testen dit verhaal, en voelen inderdaad een prettige continue stroom frisse lucht uit de rotsspleet stromen.